เรื่องเล่าจากประสบการณ์กับ บ้านพักสยองขวัญ

บ้านพักสยองขวัญ

เรื่องเล่าจากประสบการณ์กับ บ้านพักสยองขวัญ

บ้านพักสยองขวัญ ต่อไปนี้จะเล่า โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ฉันอายุ 32 ปี ฉันทำงานเป็นพนักงานขายเครื่องสำอางยี่ห้อหนึ่ง มีโอกาสไปทำงานต่างจังหวัดบ่อย เราจะต้องพักผ่อนเป็นเวลาหลายวัน ซึ่งแต่ละที่พักมีทั้งดีและไม่ดี แต่มีที่เดียว ทำให้ฉันลืมไปเลย เป็นสถานที่ที่ทำให้ฉันจำมันมาจนถึงทุกวันนี้

กลุ่มของฉันและฉันได้รับมอบหมายให้โปรโมตผลิตภัณฑ์ ในจังหวัดทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นเวลา 3 วัน ผมขอให้กลุ่มหาที่พักเหมือนเดิม แต่คราวนี้หาที่พักยากเป็นพิเศษ เพราะเป็นช่วงเทศกาล หาได้ไม่มาก จนมาเจอที่แห่งหนึ่งคือที่พักที่ค่อนข้างไกลจากใจกลางเมือง ที่พักชั้นล่างเป็นปูน ชั้นบนทำจากไม้ โดยรวมถือว่าโอเค เราเลยตัดสินใจพักที่นี่ ฉันไม่คิดว่าการตัดสินใจครั้งนั้น มันเป็นการตัดสินใจที่แย่ที่สุดในชีวิตของฉัน

ก่อนการเดินทางทุกครั้ง เราจะรวมตัวกันทำบุญร่วมกัน เพื่อเป็นสิริมงคลในการเดินทาง เราจึงเลือกไปทำบุญที่วัดฝั่งธนบุรี ซึ่งเป็นวัดประจำที่เราทำบุญ เขาบอกว่าครั้งนี้พวกนายคงไม่กลับมาไม่ใช่ทั้งหมด ขึ้นอยู่กับบุญที่เรามองกัน พวกผู้ใหญ่ในกลุ่มถามพระว่า อะไรครับพ่อ พ่อมองหน้า แต่ไม่ได้พูดอะไร หลวงปู่หยิบชามน้ำศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมา มาปูพรมคณะเรา แล้วบอกว่าเราเป็นภิกษุ ไม่พูดมาก แล้วแต่บุญ แล้วแต่กรรมของแต่ละคน

ตอนนั้นเราไม่ได้คิดอะไรเลย

ยังแซวคนในกลุ่มว่าสงสัยว่าพี่ในกลุ่มจะได้เมียคนอีสาน คงจะไม่กลับมาทำงานแล้ว เราคุยกันอย่างสนุกสนาน เมื่อฉันกลับถึงบ้าน เก็บเสื้อผ้าและของอื่นๆ ไว้ในกระเป๋าของคุณสำหรับการเดินทางในวันพรุ่งนี้ ตอนที่ฉันกำลังจะนอน ฉันรู้สึกกึ่งหลับกึ่งตื่น ฉันไม่รู้ว่าตัวเองฝันไปหรือเปล่า ฉันเห็นรูปคุณยายบอกไม่ให้ไป จูงมือกันไม่ให้ขึ้นรถตู้ พอฉันพูดจบฉันก็ตื่น ฉันรู้สึกเจ็บที่ข้อมือ ฉันรู้สึกเจ็บปวด ฉันสงสัยว่ามันเป็นความฝันหรือคิดมาก เพราะปกติผมไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้ ฉันพยายามไม่คิดอะไร

ตอนเช้าก่อนออกจากบ้านเห็นรูปหมู่ที่ถ่ายด้วยกันล้มลงกับพื้นกระจกแตกกระจัดกระจาย แต่รถตู้ก็รอรับเราหน้าบ้านอยู่แล้ว ฉันก็เลยตะโกนบอกแม่และหยิบมันขึ้นมาให้ฉัน เพื่อนกำลังรอรับฉันอยู่ ฉันรีบเก็บของและขึ้นรถ เมื่อรถออกไป ฉันมองย้อนกลับไปที่บ้านและเห็นคุณยายยืนอยู่หน้าบ้านฉัน ฉันรู้สึกตกใจ ฉันรู้สึกอ่อนล้า กังวลว่ารู้สึกไม่ค่อยดีกับทริปนี้ มันเหมือนมีเหตุผลบางอย่างด้านล่าง แต่ก็ไม่ได้สนใจ พยายามคิดหาวิธีเร่งงานให้เสร็จและกลับบ้าน

ก่อนถึงจังหวัด ฟ้าเริ่มมืดลง เพื่อนนอนด้วยกัน. ฉันยังคงเล่นโทรศัพท์มือถือของฉัน แต่รถก็หยุดลงอย่างช้าๆ มีอุบัติเหตุข้างหน้า รถติดเป็นเวลานาน และรถของเราผ่านไป เห็นเกิดอุบัติเหตุ รถกับมอเตอร์ไซค์ชนกัน มอเตอร์ไซค์ โดนรถที่ตามเขามาซ้ำ ๆ เหยียบหัวครึ่งหัว สมองก็ไหล มันเป็นภาพที่น่าสยดสยองมาก แต่สิ่งที่เห็นได้ชัดกว่านั้น เราเห็นคนยืนอยู่ใต้ต้นไม้ มองดูอุบัติเหตุ เป็นคนที่หน้าเหมือนคนขี่มอไซค์มาก เราคิดว่าเราจะใช้มัน ตอนนั้นเราไม่กล้าบอกใครว่าเห็นอะไรผิดแต่หลับตาลง

ก่อนหน้า : เรื่องเล่า เกาะ กลาง น้ำ