นอนทับที่ผี EP.8 ตกตึกในสนามบิน

นอนทับที่ผี8

นอนทับที่ผี EP.8 ตกตึกในสนามบิน

ตกตึกในสนามบิน หลังจากวันนั้นเราก็ยอมเดินอ้อมคะ แล้วก็ลืมเรื่องนี้ไปเลย แล้วพี่คนนั้นก็มาทัก ชื่อพี่คร คะ

พี่คร : มิ้นๆ

เรา : ว่าไงพี่

พี่คร : พี่รู้แล้วว่าคนที่มิ้นท์เห็นคือใคร

เรา : คนหรือผี

พี่คร : เค้าเป็นลุงที่คอยเปิดประตูขาข้าให้ ผู้โดยสาร

เรา : แล้วไงต่อ

พี่คร : เค้าตกตึกในสนามบินนี่แหละตาย หัวขาวๆ แก่ ๆ หน่อย หัวล้าน

เรา : ใช่ ๆ คนนั้นเลย วันนั้นที้เห็น ใส่เสื้อขาวนะ

พี่คร : พี่ก็ไม่รู้ พี่ก็ว่า เค้าหายไปไหน เด่วนี้ไม่เจอเลย ปกติจะเจอแกทุกวัน

เรา : โอ้ย อีกแล้วเหรอ

     และเมื่อได้รับเครื่อง เราก็เดินตรงไปยังสถานีตำรวจและพูดคุยกันเล็กน้อย ฉันจำไม่ได้ว่าเราพูดถึงอะไร อยู่ดี ๆ ก็คุยกันเรื่องผี ฮ่า ๆ ๆ เราบอกพีเอ็ม ที่เรามาที่สุราษฎร์ในวันแรกเพื่อพบเขาแถมยังมาเจอลุงที่ตกตึกตายอีก พี่ ต.ม. ก็บอกว่า แฟนพี่เป็นร่างทรงอยู่ภูเกต ทั้งชีวิตพี่ไม่เคยเชื่อ

     เขายังเอาปืนจ่อที่หัวของเขาด้วย เมื่อแฟนเป็นคนกลางถึงเชื่อก็ไม่รู้จะเชื่อหรือเปล่า นำชื่อของคุณ แฟนของฉันสามารถเห็นได้จากชื่อที่เธอรู้ว่าเธอเป็นใคร แม้ว่าชื่อจะเหมือนกัน แต่แฟนของฉันก็รู้ อาทิตย์หน้าฉันจะกลับบ้านไปหาแฟน ฉันจะบอกคุณตอนนี้

     หลังจากนั้นเราก็ลืมไป ลืมหน้าผู้ชายคนนั้นไปเลย แล้วเขาก็มาทักทายพวกหนุ่มๆ ฉันให้แฟนของฉันดู เราก็ยังอยู่ ฉันอยากรู้ว่าเขาจะดูเป็นอย่างไร แฟนบอกว่าจะดูแบบนี้ไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะถึงเบญเพศ (ปีนี้ 59 ธ.ค. ผมตรงทุกเพศ) แล้วสิ่งที่เห็นจะลดลง ตอนนี้มีคนติดตามน้องชายสองคน ผู้หญิงที่หน้าเหมือนน้องชาย อีกคนคือยม

     เราถามว่าจะตายไหม เขาก็มา เขาบอกว่าเขายังไม่ตาย แต่เขาทำเพราะคุณมีสิทธิ์ที่จะเป็นผู้ส่งสาร หากวันหนึ่งคุณกลายเป็นบุคคลฝ่ายวิญญาณ พระองค์เสด็จประทับนั่งแล้วเสด็จออกมาโดยเกรงว่าวิญญาณเร่ร่อนจะเข้าสู่ร่างของเขา เพื่อให้มารมาตามล่าเราคือปกป้อง

     วิญญาณอื่นๆ เข้าสู่ร่างกายของเราและนั่นแหละ เราก็เลยบอกว่า เหมือนเคยเห็นเรือนเพาะชำมาสองครั้งแล้ว ที่เรานอนบนตักเขา กับคนยืนข้างเราเขาบอกว่าหายากมาก คนที่นอนอยู่บนที่ที่เคยตาย หนึ่งในล้าน. ขอให้โชคดี.

1 เดือนผ่านไป

     พอกลับจากสุราษฎร์มาอยู่ดอนเมืองเราก็ไปนอนหอพักเพื่อน ฉันหลับไปสองสามครั้งแล้วไม่พบอะไรเลย แต่วันนั้นฉันพบมัน

     เรานอนได้ตามปกติ แล้วก็โดนผีหลอกตามปกติแต่ที่ไม่ธรรมดาคือมีผู้หญิงคนหนึ่งสวมชุดไทยสวมชุดนักรบซึ่งเป็นผ้ากากบาทคลุมหน้าอกทั้งสองข้าง (พยายามอธิบาย โปรดเข้าใจ) แล้วสวมจง กระเบน. เดินมาหาเราแล้วบอกว่า “ท้าว..(ลืมชื่อเพราะกลัวมาก)ส่งไปเราไม่ฟัง พยายามดิ้นดิ้น แล้วเรียกเพื่อนให้ตื่นก็โดนผีเข้าทำร้าย บอกไม่รู้ ท้าวส่งอะไรมา เพื่อนบอกอย่าคิดมาก อยู่มาปีกว่าแล้ว ไม่เคยเจอ

     เลยได้นั่งกันซักพัก แล้วบอกว่าถ้าตอนนี้มีคนส่งมาให้จริง ๆ อีก (หมายถึงมีเพื่อนอยู่กับเราเหมือนทหารผ่านศึก 555 ไม่กลัว)

     แล้วเราก็หลับไปสักพัก คราวนี้ผู้หญิงคนเดียวกันเดินผ่านมา ฉันไม่ได้มาคนเดียว ครั้งนี้ตีสาม ชายหัวเกรียนอีกสองคน แล้วพูดเหมือนเดิม ว่าท้าว…ส่งเขามา เราดิ้นรนอย่างหนัก สาปแช่ง กลัวมาก แล้วเราก็หลุดออกมา แล้วโทรหาเพื่อนอีกคน

     ตื่นได้แล้ว เขามาอีกแล้ว วันนี้คุณไปไหนมา คุณเอาอะไรไป ปกติผมไม่เคยเห็นเด็กที่นี่ นางบอกว่า เอ่อ ไปวัดไปเอายันต์รูปยักษ์มา ส่งไปหรือท้าให้มาแต่ยังยิ้มด่าเขา แล้วเรายังไม่นอนถึงเช้าเลย ฉันกลัวที่จะทำมัน ระหว่างพักอยู่หอเพื่อนเราก็เจอหอพักใหม่ แล้วก็ได้หอใหม่ หอสวยมาก อยู่แถวดอนเมือง จะตั้งชื่อสิ่งนี้

     ฉันได้หอพักใหม่ ฉันมีความสุขมาก. หอพักก็สวย ฉันคิดว่าฉันไม่มีอะไรจะพก หลังจากถวายบังคมองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว เราก็ห่มผ้า คลุมตาด้วยผ้า แล้วเข้านอนอีกครั้ง แม้จะหลับตา เราก็เห็นชายหัวเกรียนค่อยๆ เอนตัวลงมาพบเรา เราก็โกรธ เพราะหอคอยใหม่ดูดี ทักทายคุณเรียบร้อย บอกเจ้าบ้านไม่ว่าผีจะตามใครหรืออะไร เข้าไม่ได้

     เพราะเรากลัวมาก มาวันแรกก็ล้มลงมาเจอ เราสาปแช่งอยู่ครู่หนึ่งและมันก็หายไป จากนั้นเราจะได้ยินผู้หญิงกรีดร้องประมาณ 4-5 โมงเย็นทุกวัน ผู้อาวุโสในห้องถัดไปได้ยิน แล้ววันหนึ่ง อา เราถึงแก่กรรม ก็เลยไปงานศพ อ่า เราไม่มีลูก เราจึงรักเรามาก กลับจากทำงาน มาบอกกลัวอย่าปล่อยให้เข้ามา แล้วเราก็โดนผีเข้า รีบคลุมเตียงแล้วโดนดุอีก (จะได้กำไรใหญ่)

     เราเห็นว่า อ่า เรายืนข้างเตียง คุยกับคนโกรธ เราได้ยินชื่อเราชัดเจน เราได้ยินแต่มิ้นต์ ฉันเห็นแต่ป้ากับผู้ชายหัวเกรียน เราแทบช็อก ฉันไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อีกต่อไป คิดถึงหลวงปู่ทวดครับ แล้วหลุดออกมา เขารีบวิ่งไปที่ห้องถัดไปของพี่ชาย เคาะห้องโดยไม่เกรงใจว่าจะสามทุ่มแล้ว 555

     เราเห็นว่า อ่า เรายืนข้างเตียงคุยกับคนขี้โมโห เราได้ยินชื่อเราชัดเจน เราได้ยินแต่สะระแหน่ ฉันเห็นแต่ป้าและผู้ชายโทรลล์เท่านั้น เราก็ตกใจ ฉันไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อีกต่อไป คิดถึงหลวงปู่ทวดครับ แล้วหลุดออกมา เขารีบวิ่งไปที่ห้องถัดไปของพี่ชาย เคาะห้องโดยไม่ต้องกลัวว่าจะสามทุ่มแล้ว 555

 

ตอนที่แล้ว : นอนทับที่ผี EP.7 ตอน โดนผีอำ